Hücre Diyor Ki: II

HÜCRE DİYOR Kİ:  II

Hakkımda neler yazdınız; ne anlayıp, anlattınız,
Beni “boşluk, yok” sandınız, nasıl böyle yanıldınız.

Yaratıldık anasırdan, arıtıldık her kusurdan,
Çok farklı bir dünyayız biz, echelin düşüncesinden.

İçi boş değil, doluyum; anne-babamın soyuyum,
Genlerimle farklıyım ben, ataların torunuyum.

Soru-cevap: 
“Gördüğüme inanırım, görmediğime inanmam”
Aklın gözlerine inmiş; ben de seni âlim saymam.

“İnsan küçük bir kâinat, kâinat büyük bir insan”,
Her canlının temeli ne? Düşünmez mi bunu insan (!)

“Bir iğne ustasız olmaz; bir köy muhtarsız olamaz”,
Halikımın sanatıyım, bu iş rastgele olamaz.

Keşke bilinmez olaydık, Alem-ervahta kalaydık,
“Nasıl anlattınız bizi, Ey ulema sui” diyeydik.

“Evrim” diye yol tuttunuz, hayat tasadüf sandınız,
“Tesadüf” ilim olur mu? Siz nasıl âlim oldunuz (!).

Hasan Özçelik
(14.07.2018, Isparta)

Yayın Tarihi: 04/09/2018
Okunma Sayısı: 552